adoptie
Stanley ter Haar Adoptie

De adoptie roept veel vragen op

De adoptie roept veel vragen op. Waarom ben ik eigenlijk geadopteerd, wat is er precies gebeurt. Hoe kan het zijn dat moeders hun pasgeboren baby’s afstaan. Om dit beter te begrijpen, zou ik het land en de situatie van de mensen die daar wonen, beter moeten leren begrijpen. Wat was de situatie in het land toen ik geboren werd. Wat is de situatie nu. Om hier een beter beeld van te krijgen moest ik opzoek naar de geschiedenis van Haïti in dit in de jaren 80.

Waar ik achter kwam, is dat mijn geboorteland een ingewikkelde geschiedenis kent. Met trots kan ik zeggen dat Haïti het eerste vrije zwarte land van de wereld was, maar dit naam ook een hoop ellende met zich mee. Hoe bestuur je nu een land dat gewend is om bestuurd te worden. Een land in chaos, is vatbaar voor leiders met de meest gestoorde ideeën denk aan Adolf Hitler. In het geval van Haïti was dit Papa en Baby doc.

Ik kwam op YouTube een documentaire tegen, die veel duidelijkheid schept over de situatie in Haïti voor en na mijn geboorte. Ook vond ik verschillende artikelen over de geschiedenis van Haïti en deed navraag bij mensen die in deze periode ter plaatse waren. Anja Trapman bijvoorbeeld. of mensen waarvan de familie nog in Haïti woont Hope Rose. En dit is het verhaal.

Een bijna psychotische leider die denk dat hij een god geworden is, moord alle politieke tegenstand uit. Hij doet dit met de hulp vriendjes die hij uit de gevangenis haalt,met als voorwaarde hem onvoorwaardelijk te zullen volgen. Deze president roept zichzelf uit tot president voor het leven en verwoest het land,verwoestte de mensen die in dit land wonen en verwoest de veiligheid voor moeders om hun kinderen normaal op te laten groeien.

Ik dacht altijd dat het de aardbevingen waren die het land naar de rand van de afgrond brachten, of de tsunami’s. Maar nee hoor. Het is de mens zelf. Alweer. 2 generaties presidenten hebben het land uitgemolken, verwaarloosd en uiteindelijk in de steek gelaten.

En in deze wanhoop ben ik geboren en door deze wanhoop uiteindelijk ook geadopteerd. Je zou kunnen zeggen dat de wanhoop mijn leven heeft gered. wat ik later in Nederland mee maakte was niet altijd even prettig. Maar voor wie wel. Ik leef. Ik leef en de daarbij horende mooie momenten, maar ook de wat mindere. Overwinningen en verlies, verdriet en geluk. Maar wat het ook is, ik mag het mee maken. Want ik was de baby die er mocht zijn vanaf het begin.

What's your reaction?

Excited
0
Happy
0
In Love
0
Not Sure
0
Silly
0

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.